วันนี้วันศุกร์ที่ 28 กันยายน 2550 เป็นวันสุดท้ายของการทำงานผู้ที่เกษียณอายุ
ราชการจะมานั่งทำงาน หลังจากนี้ก็ต้องกลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้าน ซึ่งต้องรู้จักการที่จะปรับ
ตัวในการที่จะอยู่ให้ได้ต่อไปอย่างมีความสุข ไม่คิดมาก ไม่กังวล ไม่เครียดที่จะต้องอยู่
บ้าน ไม่ได้ไปทำงานอย่างที่เคยปฏิบัติ อยากจะให้ข้อคิดเล็กๆ น้อยๆ ในวันนี้เกี่ยวกับการที่
จะอยู่ต่อไปอย่างสันติสุข
* ต้องรู้จักสันโดษ คือรู้จักยินดีในสิ่งที่ตนได้มา พอใจในสิ่งที่ตนเองมี เรียกว่ารู้จัก พอ
* รู้จักโทษของกิเลศ คือรู้จัก โทษของ ความโลภ ( ทำให้อยากได้ตลอดเวลา ไม่เคย
พอทำให้เป็นทุกข์ ) ความโกรธ ( จะทำให้ไม่เป็นสุข และทำผิดคุณธรรมได้ง่าย )
ความหลง ( ทำให้มีอคติ และมีความเชื่อผิดๆ ทำให้ดำเนินชีวิตผิดแนวทางที่ดี )
* รู้จักเหตุของหายนะ คือให้รู้ว่าอบายมุขเป็นเหตุของความเสื่อม รู้แล้วเลิกเสีย
เลิกไปเลย
* รู้จักพระ 3 พระองค์ คือให้รู้จัก ลักษณะของความเป็นธรรมชาติที่เป็นความจริง
ชนิดแท้แน่นอนคือลักษณะไตรลักษณ์ ( อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา )
- ถ้าชีวิตต้องมีการเปลียนแปลง ก็ยอมรับความไม่แน่นอนได้ เพราะรู้ว่าชีวิตเป็นอนิจจัง
- ถ้าชีวิตจะมีความทุกข์ ก็รับได้ เพราะทุกชีวิตต้องมีความทุกข์อยู่แล้ว
- ถ้าสิ่งใดที่เป็นของเราหลุดลอยไป หรือมีคนมาผิดคำสัญญากับเราก็รับได้ เพราะรู้ว่า
ทุกอย่างเป็นอนัตตา จะยึดถือยึดครองไม่ได้ แม้แต่สังขารตัวเองบอกว่าอย่าแก่ก็ยังแก่ได้
..................มีคำกลอนสำหรับผู้เกษียณอายุราชการปีนี้...................
เกษียณ - เกษมสุข
โคลง4
หกสิบปีผ่านพ้น อำลา
ระเบียบกฎเกษียณตรา แต่งไว้
กอปรกิจเนิ่นนานมา สืบเนื่อง
ถึงฝั่งดั่งฝันได้ แซ่ซ้อง สดุดี
พุทธคุณบุญพระพร้อม จตุคาม
พรเลิศแห่งท้าวราม เทพไท้
ประทานสุขทุกยาม มอบแด่ ผู้เกษียณ
พันหมื่นอื่นหวังไว้ พรั่งพร้อม บริบูรณ์
เก็บรวมมวลดอกไม้ เรืองรอง
ร้อยต่างมาลัยทอง มอบให้
พุทธพจน์กำหนดกรอง อาลักษณ์
เกษียณสู่เกษมไซร้ สุขล้ำ เจริญพร....สาธุ
ยานี11
เกษียณจงเกษม ได้อิ่มเอมความสุขสันต์
เปียมสุขทุกคืนวัน จำรัสมั่นนิรันดร....
.............................
วันนี้เขียนให้สำหรับผู้เกษียณอายุราชการทุกๆท่าน และก็เตือนใจตัวเองได้ด้วย
เพราะวันที่เราจะอายุ ครบ 60 ปี ก็ต้องมีมาถึงเช่นกัน ( ไม่มีใครที่จะไม่แก่หรอกนะ )......
edit @ 2007/09/28 13:27:21
อิอิ คิดรอเลยค่ะ
